Ecarte dag.... Twee!

De tweede dag van Ecarte zit er weer op! De tijd gaat zo snel! Hieronder een rijtje indrukken/beschrijvingen van dag twee.




Welcome en Keynotes

Vandaag zijn we begonnen met de paper presentations en workshops. Super interessant!! Eerst zijn we begonnen met twee openingssprekers (1 beeldend therapeute, 1 dramatherapeut), waarbij er gepraat werd over het thema 'the space between'. Allereerst was een beeldend therapeute aan het woord, Margeret Hills de Zarate. Margaret heeft al veel over de wereld gereisd met als middel creatieve therapie beeldend. Daarna was er een dramatherapeute aan het woord welke ook priester was; een man waar je wel naar moet luisteren zo kan hij boeien. Hij vertelde over rituelen, de toepassing de werking maar ook vaak het ontbreken van rituelen ondanks dat daar een behoefte aan is. Als kind leer je ze je zelf aan maar als volwassene wuif je die behoefte weg. Een interessant thema binnen creatieve therapie; vormgeven, een plek geven van je behoeftes.


Aarde-vuur-water-dans: Sesame therapy

Vervolgens hebben Marinde en Sanne een workshop gevolgd bij een man die zich vooral richt op Sesame Therapy ( vooral googlen ). Hij liet ons spelen met de elementen, vuur - water- dans & aarde. Het was meer dan een dramaspel, het was beleven. Door middel van vragen die hij stelde en uitnodigingen die hij deed om het lichaam te ervaren en ' the space between'. Op het moment van schrijven beseffen we ons hoe gek het klinkt, hoe niet concreet... Heb je een keer de mogelijkheid om dit soort dingen te ervaren; doen! Zelf hebben we deze sesame therapy (workshop) ervaren als een fijne mogelijkheid om echt te uiten wat je voelt en in het hier en het nu te zijn en ja, hierbij lagen we op de grond, vlogen we door de ruimte en stonden we tegenover elkaar onze handen te bewegen en te voelen.



The director, the actor & the audience

Daarna hebben Marinde en Sanne een toneelstuk gezien over de drie rollen van een dramatherapeut en de client genaamd; the director, the actor & the audience (regisseur, actrice en het publiek) Wat voor rol neem jij aan naar een client en hoe laat je het spel ' in de flow' komen daarmee. Je brengt een interne supervisior bij jezelf op gang en wordt je bewuster van je rol t.a.v de client. Deze invalshoek heeft veel raakvlakken met de Roos van Leary en bied dan ook veel mogelijkheden om na te denken over je eigen rol binnen dramatherapie.




Developmentaltransformations

Als laatste hebben wij de workshop gehad van David Read-Johnson, wat een prettige man! Hij heeft verteld over Developmental Transformations. Al eerder heeft hij een college gegeven op de Hogeschool Utrecht, enkele van jullie zullen hem dus wel kennen. In Developmental Transformations neemt de therapeut actief deel aan het spel, en is hierbij niet alleen getuige en speelobject van de ander, maar profileert zich eveneens als een Broken Toy: (imperfect speelgoed). Een boeiende methode welke ook veel vragen oproept op het gebied van grenzen en rolbepaling. Er is veel vakliteratuur over te vinden en het is een opkomende methode waar veel dramatherapeuten op het moment mee bezig zijn, zo ook Jaap Welten van de Hogeschool Zuyd in Heerlen. Een nieuwe site in Nederland die het kijken waard is: http://www.developmentaltransformations.nl/



Beeldende workshops en lezingen
Roos heeft na de gezamelijke opening drie korte lezingen bijgewoond. De eerste van Barbara Feldtkeller over een onderzoek wat ze heeft gedaan naar de werking beeldend werken met een kunstenaar in een bepaalde setting, en met name ook naar de manieren van onderzoek die wel of niet geschikt zijn voor ons vak. De evidence-based ' hype' die momenteel gaande is, blijkt weinig bruikbare informatie op te leveren voor de praktijk. Maar hoe doe je het dan?? Zij stuitte op een aantal punten (bijvoorbeeld wel of niet als onderzoeker deelnemen aan de therapie om te observeren) en ging daarover met ons in gesprek. De tweede lezing was van Eha Ruutel over 'solution focused image-work'. Het was een duidelijk, verhelderend verhaal. Het sprak mij persoonlijk alleen niet zo aan, omdat ik niet zo hou van de 'solution focus' en het kortdurende aspect eraan. Des alniettemin heel interessant om te horen. Het derde verhaal kan ik echt niet na vertellen... want ik heb er niets van begrepen.. Het was een fransman, Vincent Estellon die praatte over creativity in art and therapy... maar verder.... ???

Het leukste deel van mijn dag bewaar ik voor morgen, en zal ik dan op het web zetten! (de bieb gaat hier dicht...)



Nu wat gaan wat eten in London City ( na een subway broodje in een erg ongezellige Subway gister zijn we aan iets anders toe ) en dan: lekker naar ons Hostel! Op naar het vezelrijke ontbijt!



Roos, Sanne & Marinde