Hostel

Ons hostel... is zeker een blog waard. We logeren om maar gelijk reclame te maken ( zei het positief voor de viezerikken onder ons, negatief voor de mensen met enig gevoel voor hygiene ) bij hostel 639 in London. Uitgekozen op de prijs en op de reisafstand naar Ecarte. 20 minuutjes met de metro en 1 keer overstappen is immers erg fijn!

Aangekomen bij ons hostel liepen we eerst al langs een bouwvakker welke bij ons aanszien al gewillig begon te fluiten en ons zo verwelkomde. Op naar het hostel dat op nog geen 50 meter afstand van het Metro station Kensal green ligt. Een receptioniste van amper 18 jaar onder tattoo's welke pools-engels spreekt, de hoognodige informatie zoals het kamernummer krijgen we en of we willen betalen.

Op naar onze kamer op de eerste verdieping. Door een geur heen welke ik helaas niet anders kan beschrijven dan penetrant... Aangekomen op de kamer worden we verwelkomt door een aardige man welke uit Polen komt en daar nu logeert todat hij werk heeft gevonden in London, waar hij zich wel vestigen. Bij ons in de kamer slapen 2 braziliaanse jongens die we de avond treffen en een jongen uit bangladesh welke we 's ochtends in zijn bed pas treffen.


's Avonds waren we na langs Subway te zijn gegaan na de openiningsceremony om ongeveer 21.15 in het hostel. Langs de penetrante geur weer naar onze kamers waar inmiddels de 2 braziliaanse jongens lagen te slapen maar gewekt worden door de Poolse man die vond dat ze zich even moesten voorstellen aan ons (... ). Na even gesocialized te hebben en een creatieve oplossing gevonden te hebben voor de douche die 1 bij 1 is en in de kamer is gesitueerd. Preuts zijn we niet maar om je helemaal te undressen bij deze jonge mannen vinden we ook niet gemakkelijk. De douche spuit zijn (warme!) water horizontaal door de douche maar zolang je het licht niet aan doet is het een positief punt van het hostel.

De nacht zijn we gewekt door; 2 maal het alarm dat afging ( erg hard! ) 1 x een man die onze kamer binnenstormde 3 minuten nadat het alarm afging, 2 braziliaanse jongens (waarom niet het licht midden in de nacht aanzetten als je aan het praten bent?) , 1 duitse jongens die spontaan onze kamer ook ging bewonen/beslapen omdat er nog een bedje vrij was, enkele muggen en vanaf 6 uur 's morgens wekkers en piepende bedden.


Het ontbijt bestaat uit geroosterd brood ( oke enkele uren daarvoor) met een pot jam ( met 4 messen en stukjes ) op tafel en boter welke nog bevroren is en dus uit de vriezer lijkt te komen.

The're we go! Op naar een brand new day vol interessante verhalen, ontdekkingen. Er valt hier veel te leren! En vanavond? Gaan we gewoon weer lekker slapen, en lukt dat niet? Gooien we er wel wat wijn in!....

Groetjes uit Engeland allemaal!

Marinde

Ps: de blog van de openingsceremony is in de maak en volgt snel! Leuk dat jullie ons volgen!